Wołkowyja - (ok. 414 m n.p.m.) jest dziś dużą wsią letniskową położoną w malowniczej dolinie rozlewiska Solinki u podnóża widokowego szczytu Plisz (583 m) przy ujściu potoku Wołkowyjka do Solinki (obecnie do Jeziora Solińskiego) i skrzyżowaniu małej obwodnicy bieszczadzkiej z malowniczą powiatową drogą prowadzącą u podnóża widokowej Korbani (894 m) przez Górzankę, Radziejową, Stężnicę do Baligrodu.

04

Nazwa wsi - wg. Makarskiego i Rosponda - o genezie ruskiej pochodzi od słów "vołk", "vyti" - (wyć) i oznacza odległe miejsce, gdzie wyją wilki. W źródłach występuje ona w formie: 1463 r. - de Szustwolkovye, 1480 - Antiqua Volkovya, Volkovyka Parva, Wykovygya Magna, 1498 - Wylkowyka, 1530 - Vylkovya, 1687 r. - Wolkowya, 1894 r. - Wołkowyja.
Walory przyrodnicze miejscowości i najbliższej okolicy:
Miejscowość położona jest na terenie Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Posiada malownicze otoczenie wód zatoki rzeki Solinki tworzącej 16 km odnogę Jeziora Solińskiego oraz bezleśnych widokowych grzbietów górskich dających rozległe panoramy na Bieszczady Wysokie i otoczenie "bieszczadzkiego morza".

 

zielonyszlak

Szlaki turystyczne:

1. Szlak zielony pieszy górski (45 km) łączy miejscowość z widokową Korbanią (905 m), z Krysową i Bieszczadzkim Parkiem Narodowym oraz Jeziorem Myczkowieckim, Leskiem i Zagórzem. Najbardziej widokowy jest właśnie jego odcinkiem między miejscowościami: Terka - Bukowiec - Korbania /Patrola/ (894 m) - Wołkowyja - Plisz (583 m) - Wierchy (635 m) - Polańczyk.

Ważniejsze epizody z dziejów miejscowości

W okresie kultury łużyckiej mogła istnieć nad rzeką Solinką osada. Dowodem może być fragment naczynia ceramicznego z tego okresu znaleziony na prawym brzegu tej rzeki na polu ornym na przeciw wsi Zawóz.

 

1463 r. - lokacja wsi nastąpiła przed 1463 r. na prawie wołoskim w dobrach Balów z Hoczwi. Dokument wymienia pierwszych osadników: kniazia Piotra oraz kmieci: Vaysko Dzurdz, Michał syn Kościa (Costh) W 1463 r. bowiem Wołkowyja stanowiła własność szlachecką Jana Bala z Hoczwi, stolnika sanockiego i była już wsią wołoską, która miała kniazia. Na żądanie Jana Bala, stolnika sanockiego tenże kniaź z Wołkowyi wraz z całą wsią, 4 mieszczanami z Sanoka, podwójcim z Bereski, Tywonem ze Średniej Wsi (Terpiczowa Zadniego), z innymi kniaziami z Terki, Średniej Wsi, Hoczwi oraz wszystkimi mieszkańcami tych miejscowości ręczyli za stawienie przed starostę w Sanoku Michała syna Kościa. Prawdopodobnie ów młodzieniec Michał coś nabroił lub związał się ze zbójnikami.


1474 r. - Jan Bal, stolnik sanocki dał Wołkowyję (wraz z Bereską i Górną częścią Średniej Wsi) w zastaw Janowi Tarnawskiemu za pożyczoną kwotę 561 zł. aż do chwili spłacenia zaciągniętej u niego pożyczki. Zagwarantował mu także terminowy zwrot pożyczonych pieniędzy w kwotach 140 zł zastawem na te 3 wsie.

Parafia rzymskokatolicka pw. św. Maksymiliana Kolbego w Wołkowyji

ul. Kościelna 6
38-613 Wołkowyja
13 469 25 21

Wołkowyja - Kościół

Galeria zdjęć: picasa

Filie: Bukowiec, Rajskie, Terka, Zawóz, Werlas – Cypel, Werlas
Wezwanie św. Maksymiliana Marii Kolbego
Wspomnienie liturgiczne wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego: 14 sierpnia

Widok na kościół w Wołkowyi

 


Kościół rzymskokatolicki, Archidiecezja przemyska, Dekanat Solina

Zapisz

Słowa: Anna Dędor Melodia: Zbigniew Dędor

1.

Znów pragniesz odmiany, przygody
Coś w duszy w Bieszczady Cię gna…
To ciesz się, boś duchem jest młody
Wstań, ruszaj, nie czekaj ni dnia.
I do Wołkowyi też zajedź
Odkryjesz tu przygody smak
Posłuchasz, czy wilk wciąż tu wyje
A my zaśpiewamy Ci tak:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Wilcze motto to swoboda
Niezależność i przygoda.

2.

W Wołkowyi są wzgórza zielone
Polańczyk, Solina o krok…
Te chwile z kimś bliskim dzielone
Krajobrazy czarują Twój wzrok.
Do Wołkowyi przybywaj
Tu spokojem tchnie woda i las
Niech duch wilka tu często Cię wzywa
Odpoczywaj i zaśpiewaj wraz:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Niezależność i swoboda
To cel walki i przygoda.

3.

Zawędruj do Wołkowyi
Odnajdziesz tu dzieciństwa śmiech…
Przywita Cię zalew i góry
Przyroda zapiera wprost dech.
Zrzuć bagaże codziennej troski
Przygoda tu wilka ma znak
Wejdź na Plisz, popatrzysz dokoła
I z radością zaśpiewasz tak:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Niezależność i swoboda
Iść do celu - to przygoda.

 

 

zawedruj

 

800px Solina 1937

 

"Solina 1937" autorstwa W.P. (Polish Army) - private archv.. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons.

Nazwa wsi - wg. Makarskiego i Rosponda - o genezie ruskiej pochodzi od słów "vołk", "vyti" - (wyć) i oznacza odległe miejsce, gdzie wyją wilki. W źródłach występuje ona w formie: 1463 r.- de Szustwolkovye, 1480 - Antiqua Volkovya, Volkovyka Parva, Wykovygya Magna, 1498 - Wylkowyka, 1530 - Vylkovya, 1687 r. - Wolkowya, 1894 r. - Wołkowyja.

wolf